دلیل شکرک زدن عسل چیست

دلیل شکرک زدن عسل چیست

 

دلیل شکرک زدن عسل چیست

آنچه که در اصطلاح (شکرک زدن) می گویند و به خاطر وجود کلمه شکر در ذهن تقلبی بودن عسل را تداعی میکند، چیزی جز پدیده تبلور ( بلور شدن، کریستالیزاسیون ) نیست.  شکرک زدن برخلاف اسمش که فقط کلمه شکر در آن به اشتباه  استفاده شده هیچ ارتباطی به شکر ندارد، ولی چون در هنگام سفت شدن عسل طبیعی بلورهای آن (مواد شیرین داخل عسل) تا حدودی شبیه شکر می شوند از همین روی عامه مردم  فکر میکنند که این عسل حاوی شکر می باشد و این اسم در بین مردم و فرهنگ ما به اشتباه رایج شده است.  در جوامع پیشرفته عسل شکرک زده(کریستالیزه شده) قیمت بالاتری نسبت به عسل معمولی دارد، چون عسل شکرک زده خودش را به عنوان عسل طبیعی ثابت کرده است.

بعضی از عسل ها خیلی دیرکریستالیزه میشوند و برخی دیگر چند روز پس از استخراج شکرک می زنند، بعضی از عسل ها در شان (قاب) هم کریستالیزه می شوند. اکثر عسل ها پس از مدتی که در انبار، فروشگاه و منازل نگهداری شدند خودبخود شکرک زده و از حالت مایع خارج می گردند و به اصطلاح رس می کنند.از نقطه نظر اکثر مصرف کنندگان که آگاهی کافی از خصوصیات عسل ندارند این امر مبین ناخالصی و غیرطبیعی بودن آن است. متاسفانه این موضوع به حدی تأثیر سوء در ذهن مصرف کنندگان ایجاد کرده است از یک طرف مشکل بزرگی را برای تولید کننده (زنبوردار) در جریان عرضه به بازار و از طرف دیگر برای مصرف کنندگان از نظر طبیعی بودن عسل مایع به وجود آورده است. باید توجه داشت که شکرک زدن و خاصیت تبلور عسل، نشان مرغوبیت و طبیعی بودن آن است.

مهمترین دلیل شکرک زدن عسل 

۱٫ درجه حرارت محیط

در حرارت بالاتر از ۱۶ تا ۲۰ درجه سانتی گراد عسل کمتر بلوری می شود و علت آن هم کم شدن خاصیت چسبندگی عسل و رسوب مواد خارجی است که در حرارت پایین هسته تبلور را به وجود می آورند، برای جلوگیری از شکرک زدن، عسل طبیعی را همیشه در جای گرم و بالاتر از ۱۶ درجه سانتی گراد نگهداری نمایید.

۲٫ دیاستاز (آمیلاز)

دیاستازها ذرات خیلی ریز عسل را به خود جذب کرده و باعث ته نشینی و کدر شدن آن می گردد.

این خاصیت فقط در عسل طبیعی وجود دارد زیرا در داخل عسل طبیعی دیاستاز وجود داشته و عسل غیر طبیعی فاقد آن است. فقط دیاستازها قادرند ذرات عسل را متبلور نموده و باعث شکرک زدن آن گردند(که این اتفاق در دمای کمتر از ۱۶ درجه خیلی سریعتر اتفاق می افتد) و حال آنکه عسل غیر طبیعی به علت نداشتن دیاستاز صاف و روشن باقی می ماند بنابراین می توان چنین نتیجه گرفت که اگر عسل بعد از مدتی (دیر یا زود) شکرک زد حتما طبیعی است.

۳٫ مقدار گلوکز

عسل اقاقیا به علت داشتن گلوکز کمتر (%۳۵/۹۸ گلوکز و %۴۰/۳۵ فروکتوز ( در حدود چهار سال برای ته نشین شدن وقت احتیاج دارد ولی عسل لیلکی وکلزا یک هفته پس از استخراج شکرک می زند. عسل گل آفتابگردان که اساسا از گلوکز تشکیل شده بعد از سه هفته تا یک ماه متبلور می شود. در مقابل عسل مرکبات که دارای فروکتوز و گلوکز بالاتری است بعد از سه ماه اولین بلورهایش پدید می آید. عسل حاصل از گلوکز خالص(شکر) اصلا شکرک نمی زند.

۴٫  نوع عسل و گیاهان عسل زا

نوع عسل و گیاهان عسل زا در مسئله تبلور مهم است. عسل بعضی از گیاهان سریع تر و برخی دیرتر شکرک می زنند و یا تا چند سال شکرک نمیزنند.

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *